Rob Schoonen : kunstkritiek

Friday, September 5th, 2014

Rob Schoonen in de Salon: over kunstkritiek, objectiviteit en opinies.

Hebt u wat aan het kunstverhaal in het ED? Een goede vraag van een kunstcriticus als hij zijn lezende publiek ontmoet. Rob Schoonen opende met deze vraag zijn bijdrage op de Salon. Het antwoord van het publiek was positief, wat wel te verwachten was gezien de enorme opkomst van de Vrienden en introducés. Het beloofde een geanimeerde avond te worden. Rob had aangekondigd dat hij zijn publiek wilde uitdagen te reageren op zijn betoog. Kern van zijn uitdaging was zijn oproep om in het ED kritisch te kunnen en durven reageren op cultuur en de kritische beschouwing daarvan. In het tweede gedeelte van de avond nà zijn voordracht, ontstond de juiste animositeit bij zijn publiek. Een van de doelstellingen van de Salon is de Vrienden actief te betrekken bij het culturele aanbod en hun kritische reactie als waardevol te beschouwen. Rob wist dat te bereiken. Zijn oproep om in het ED opiniërend te reageren zal hopelijk beantwoord worden.

Rob Schoonen opent zijn verhaal met een afbakening van de regio waarin hij werkt. De regio Zuid-Oost Brabant is het doelgebied voor zijn team van medewerkers, met kleine uitstapjes naar grote culturele evenementen buiten de regio, zoals bijvoorbeeld de aanstaande tentoonstelling van het werk van Mark Rothko in het Haags Gemeentemuseum.

Rob Schoonen is coördinator van de kunstredactie van het ED. Samen met zijn medewerkers willen zij zo objectief mogelijk verslag doen van wat leeft is de wereld van de cultuur. Dat behelst niet alleen de beeldende kunst, ook theater en muziek in de gevestigde instellingen zoals musea en concertzalen zijn van belang,  maar ook culturele uitingen op plaatselijk niveau. Objectief verslag doen is één facet van recenseren, maar objectiviteit is daarbij  niet altijd geheel mogelijk. Persoonlijke voorkeuren kunnen niet geheel vermeden worden, subjectiviteit doet altijd zijn entree, al is het maar via de achterdeur. Kritiek geven betekent echter ook dat de subjectiviteit een rol mag spelen. Gelukkig is daar is in de verschillende media die aangestuurd worden ook ruimte voor.

Opiniërende artikelen zijn van groot belang. En nu komt de beginvraag van Rob Schoonen weer prominent naar voren: hebt u wat aan het kunstverhaal in het ED? Impliciet stelt hij een tweede vraag: wat is uw mening over het kunstverhaal en wilt u reageren? Klinkt hier ook bij Rob heimwee door naar de periode Lambert Tegenbosch, toen heftige polemieken die – door Tegenbosch zelf aangezwengeld – in de media opgeld deden? Als kunstredactie informeer je, duik je in het onderwerp en zorg je voor variatie in je aanbod. De werkwijze van nu is in tegenstelling met de periode Tegenbosch fenomenologisch van aard zoals Schoonen zo mooi uitdrukt. Hij bedoelt daarmee dat zijn waardeoordeel via de feitelijke waarneming, gevolgd door analyse en interpretatie tot stand komt. Echt objectief bestaat niet, subjectiviteit blijft ook bij deze werkwijze altijd verscholen aanwezig. Maar als recensent moet je zorgen niet in situaties terecht te komen die de objectiviteit kunnen beschadigen. Dus gaat de recensent niet in op uitnodigingen van openingen van culturele gebeurtenissen. De beïnvloeding daarvan kan zijn objectiviteit in gevaar brengen. Een hard gelag is ook om kunstenaars uit je vriendenkring te weren. Maar is dat erg? Privé misschien wel, professioneel is dat prima.  Een recensie die met deze achtergronden tot stand komt kent dus wel zijn prijs. Toch vindt Rob Schoonen dat deze prijs betaald moet worden. Hij ziet het als zijn plicht de kunst te presenteren aan zijn publiek, omdat kunst de mens vormt, en een beter en socialer mens te voorschijn brengt. Een hartenkreet waarmee hij zijn gloedvol betoog afsluit.

pvb

Rob Schoonen, een avond in foto’s

 


 

Van Abbemuseum
This blog is a project of the Van Abbemuseum
Contact: webmaster@vanabbe.nl
VAM Library blog is proudly powered by WordPress
Entries (RSS)