Twintig jaar Vrienden!!

Monday, April 7th, 2014

Twintig jaar Vrienden!!

Zondagmiddag, 6 april, half vier, de eerste gasten betreden het auditorium van het museum. De rij voor de deur is lang en even over half vier is het auditorium volledig gevuld. De deuren worden gesloten.

Op het podium staat Jan C.M. Peeters. Tijdens de binnenkomst van de gasten zit hij omringd door attributen op het podium in stilte te wachten. Nu, na het sluiten van de deuren en als de laatste gast een zetel heeft gevonden, begint hij met zijn beeldgedicht:  Protahere. Zachte muziek, gespeeld door Edwin Becker op de piano, begeleidt zijn beeldgedicht.  In het wit gekleed, staande voor een schildersezel,  zet hij de eerste streken houtskool en verf op het doek. het publiek kijkt ademloos toe.  Protahere betekent: aan het licht brengen. In dit woord zit ons begrip ‘portret’ verscholen. Later, in het tweede deel zal dat duidelijk worden. Na een rituele voetwassing staat hij prominent, met een bijenkorf op het hoofd in de hoogte en neemt met een langzame draai voorlopig afscheid van het publiek.

Vriend zijn van een museum betekent dat men beelden hoogacht. Vandaar dat deze middag niet met woorden, maar door beelden omcirkeld wordt.

Dries Steinmeier, de voorzitter van de Vrienden vertelt in het kort iets over de twintig jarige geschiedenis van de Vrienden, een geschiedenis waarvan hij prominent deel uitmaakt. Hij is een van degenen die het initiatief namen om een Vriendenvereniging op te richten en vanaf het eerste uur is hij bij de vereniging betrokken. Hij eindigt met twee geschenken. De vereniging schenkt 2000,- aan het initiatief Young Art Night en 7500,- aan het bibliotheekfonds.

De vertoning van een korte film met daarin een historisch overzicht en de presentatie van het nieuwe logo van de Vrienden was een prettige verrassing.

Diana Franssen, als vertegenwoordiger van de staf van het museum, toont het belang aan van de Vrienden voor het museum. Zij prijst de Vrienden met haar streven de kunst van het Van Abbemuseum op een geweldige manier mee uit te dragen.

John Körmeling, architect, beeldend kunstenaar, uitvinder, maar vooral ideeënman, beklimt na Dries het spreekgestoelte. Körmeling is een bekende in het Eindhovense, en zijn werk is ook ruim vertegenwoordigd in de collectie van het museum. Op zijn eigen bekende, ietwat dwarse en satirische wijze, geeft hij in zijn bijdrage zijn visie op de architectuur van het museum. Het voorstel van Cahen om op de oudbouw van Kropholler een nieuw gebouw te plaatsen, brengt hem op hilarische ideeën, die resulteren in een voorstel om een replica van het gebouw van Kropholler op een andere plek in de stad te bouwen. Hij biedt zijn eigen tuin aan als mogelijke bouwlocatie. Gratis!

Dat hij het culturele leven volgt blijkt uit zijn verdere bijdragen onder andere met zijn geweldige project in China, een toren van geschakelde huizen en zijn tweede voorstel voor de rotonde in Tilburg, nu een eveneens gestapelde woon- en attractiegebied. Wie weet worden wij er nog eens mee verrast.

Körmeling bruist van ideeën. Verschillende ideeën laat hij vol enthousiasme en plezier zien. Zelfs zijn kousen worden er door besmet. Aan zijn voeten zitten de voorlopers van zijn geweldige Hi Ha installatie in het museum.

En als laatste verrassing ontwierp hij een speldje voor alle Vrienden, binnenkort gratis af te halen aan de kassa van het museum.

Jan C.M. Peeters sluit de middag af. Met beelden. Door het beeldgedicht protrahere te vervolgen met Diana Franssen als model. Hij maakt een energieprojectie van haar strak gekaderde hoofd. Zijn blind handelen met o.a. boter, water en wijn krijgt op papier een wonderlijke neerslag. Hij maakt een projectie van haar gezicht, dat hij daarna met vloeibare materialen gestalte geeft op papier. Op indringende wijze gefilmd door Ron Eijckman.

In het restaurant wordt de middag voortgezet. Op de bekende informele manier die bekend is van de Salon. Het koor van de dames zorgt nog voor een stemmige en vrolijke achtergrond.

Twintig jaar zijn afgesloten met een voortreffelijke middag. Een middag gevuld met de magie van Jan C.M. Peeters,  het pianospel van Edwin Becker en de tovenaar John Körmeling en natuurlijk alle Vrienden die ons en elkaar en het museum een warm hart toedragen.

Het bleef nog lang gezellig …..

 


 

Van Abbemuseum
This blog is a project of the Van Abbemuseum
Contact: webmaster@vanabbe.nl
VAM Library blog is proudly powered by WordPress
Entries (RSS)